Türkiye'de kâğıt belgeden elektronik belgeye geçiş üç ana başlıkta ilerliyor: e-Fatura, e-Arşiv Fatura ve e-İrsaliye. İsimleri benzer olsa da kullanım alanları farklıdır. Kapsam ve zorunluluklar mevzuatla değişebildiği için güncel durumu mali müşavirinizle teyit etmenizi öneririz; aşağıda temel mantığı özetliyoruz.
Farkları
- e-Fatura: e-Fatura mükellefi olan firmalar arasında kesilen faturadır. Karşı taraf da sisteme kayıtlıdır ve fatura Gelir İdaresi altyapısı üzerinden iletilir.
- e-Arşiv Fatura: e-Fatura mükellefi olmayan alıcılara (çoğunlukla nihai tüketiciler) kesilen elektronik faturadır. Fatura müşteriye e-posta ile gönderilir veya kâğıda basılır.
- e-İrsaliye: Malın fiziksel olarak taşınmasında düzenlenen elektronik sevk belgesidir; depo ve lojistik süreçlerini doğrudan etkiler.
Hangi işletme ne yapmalı?
- Mükellef olup olmadığınızı ve hangi belgelere tabi olduğunuzu mali müşavirinizden öğrenin.
- Özel entegratör, GİB portalı veya kendi entegrasyonunuz arasından bir yöntem seçin.
- Belgeleri elle girmek yerine muhasebe/ERP yazılımınızla entegre edin.
- Faturaları mevzuattaki süre boyunca saklayın ve erişilebilir tutun.
Entegrasyon neden önemli?
Portal üzerinden elle fatura kesmek küçük hacimde işe yarar; ancak günde onlarca belge olduğunda hata ve zaman kaybı artar. ERP ile entegre çalışan bir yapı; stok, cari ve faturayı tek akışta birleştirir. Bulut ERP ve depo yönetimi konularındaki yazılarımız bu bütünlüğü anlatıyor.
Geçişte sık yapılan hatalar
- Stok ve fatura sistemlerinin ayrı kalması,
- Şube ve depo hareketlerinin e-İrsaliyeye uyarlanmaması,
- Yedekleme ve arşiv planının olmaması; bkz. yedekleme stratejisi,
- Çalışanların eğitilmemesi.
Birden fazla şubeniz varsa çok şubeli işletmelerde merkezî yönetim yazısını da inceleyin.
ujans; muhasebe, stok ve e-belge süreçlerini ERP ile entegre eder, geçişi kesintisiz planlar.